وبلاگ شخصی دلاور نجفی حاجی پور

به جای ببر ، پالاشگاه و جاده به میانکاله رفت
نویسنده : دلاور نجفی حاجی پور - ساعت ۱۱:٢۳ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٩/۱٠/۱۱
 

 به جملات زیر توجه کنید:

-این دو قلاده ببر نر و ماده که از روسیه وارد شده یکی ۴ ساله و یکی ٢ساله است.ببر ماده آبستن است و به زودی توله های خود را به دنیا می آورد.

-روسها به مدت ۵ سال پناهگاه حیات وحش میانکاله را در اختیار داشته و اقدامات لازم را برای سازگاری مدیریت می کنند.

-مبادله ببر و پلنگ تا تولید انبوه ببر در ایران ادامه خواهد یافت.

-این تصمیم (مبادله ببر و پلنگ) تحت پوشش کامل تحقیقات علمی قرار دارد.

-اگر بالای میلیاردها تومان در این زمینه سرمایه گذاری شود ارزش دارد

-در صورتیکه همه حمایت کنند،پیش بینی می کنم صددرصد طرح با موفقیت انجام می شود.

این جملات تنها گوشه ای از سخنان نسنجیده،غیر کارشناسی،آرمانی و البته غیر عملی رئیس سازمان حفاظت محیط زیست،معاون محیط طبیعی وی و مجری طرح به اصطلاح احیاء ببر مازندران طی چند ماه گذشته است و هر چه کارشناسان و دلسوزان محیط زیست درون و بیرون سازمان بر سر زدند،راه بجائی نبرد و  ببر نر طعمه ببر ماده شد وچند روز پیش به ابوقیس(میمون معروف یزید)پیوست!

در سفر آخر هیأت دولت به استان مازندران که انتظار می رفت سایت پرورش و نگهداری ببرها در میانکاله افتتاح شود، وزیر نفت کلنگ پالایشگاه میانکاله را بر زمین زد . شیب نسبی منطقه ای که قرار است پالایشگاه در آن احداث شود بگونه ای است که در صورت بروز یک رخداد طبیعی و غیر طبیعی ،باید برای همیشه فاتحۀ تالاب میانکاله را خواند.بنا دارم در فرصت مناسب دستهای پیدا و پنهانی که در تصویب احداث این پالایشگاه نقش داشته  اند را به مردم معرفی کنم .

نقش استاندار ضد محیط زیستی استان مازندران در این میانه چیست؟

چه کسانی در دولت حامیان این پروژه قلمداد می شوند و چرا؟

چه حامیانی ، مجری طرح را تشویق کردند تا بدون اخذ مجوز محیط زیست کارش را آغاز کند؟

چه کسانی و با چه منافعی باعث شدند تا موضوع پالایشگاه میانکاله خارج از نوبت در دستور کار کمیسیون زیر بنائی دولت قرار گیرد؟

واینکه این بود طرح احیاء تالاب میانکاله؟!

سخن آخر:

جناب آقای مهندس محمدی زاده ، به خدا قسم ما هم عرصه هائی را در اختیار دستگاههای توسعه ای قرار دادیم، اما برای خودمان خط قرمز داشتیم پارک ملی کویر و تالاب میانکاله خط قرمز ما بود . با این امضاء اسفبار خط قرمز شما کجاست؟!