وبلاگ شخصی دلاور نجفی حاجی پور

دانایان ما اینانند ؟!!!
نویسنده : دلاور نجفی حاجی پور - ساعت ٤:۱٤ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٧/۱٢/٧
 

روزنامه همشهری، صفحه اول، شماره 4773 روز چهارشنبه 30/11/87  مطلبی با عنوان "خطر انقراض برای یوز ایرانی" منتشر کرد.

"با تداوم روند فعلی و توقف پروژه حفاظت از یوز ایرانی، نسل این گونه نایاب طی 10 سال آینده کاملاً منقرض خواهد شد. به گزارش خبرگزاری محیط زیست ایران اسماعیل کهرم جانور شناس و استاد دانشگاه با بیان این مطلب به جنگلهای میرزابایلوی گلستان و بیابان خارتوران به عنوان مکانهایی که یور در آن از بین رفته‌اند اشاره کرده و گفت : در حال حاضر نیز این جانور در نایبند خراسان جنوبی، بهادران، بافق، یزد و دره انجیل و همچنین در منطقه کویر سمنان و دامغان به دلیل مشاهده عینی وجود دارد. کهرم عملکرد سازمان محیط زیست فعلی را نامناسب قلمداد کرد و افزود در شرایط فعلی با ساختار و بی اطلاعی و عملکرد فیر تخصصی این سازمان در بقای یوزپلنگ ایرانی باید تردید کرد در حالی که با روی کار آمدن افراد متخصصی علاقمند، متعهد و کارشناس می‌توانیم تا 50 سال آینده بقای این حیوان نادر در حال انقراض را تضمین کنیم .

وی در گفت و گو با ایرن با ابراز تاسف اظهار داشت: با متوقف شدن پروژه حمایت از یوز هیچگونه امیدی به بقای این حیوان وجود ندارد. باید مسئولان سازمان محیط زیست درک لازم را از این فاجعه زیست محیطی داشته باشند و هر چه سریعتر اقدامات لازم را جهت جلوگیری از انقراض این گونه نایب انجام دهند. در غیر اینصورت تا 10 سال آینده یوزپلنگ ایران به طور قطع منقرض خواهد شد."

 

1- در رابطه با از بین رفتن یوز در جنگل های میرزابایلو باید گفت یوز ایرانی در اراضی جنگلی وجود نداشته و ندارد و در جنگل های میرزابایلو!! که مصاحبه شونده عزیز، آقای کهرم،  اشاره فرموده اند اساساً یک درخت هم وجود ندارد چه برسد به جنگل.

2- در خصوص از بین رفتن یوزپلنگ در خارتوران نیز گفتنی است،‌ زیباترین عکسی که در ایران از یوز داریم در آبان ماه 1387 توسط آقای نادر کرمی محیط بان سخت کوش و زحمت کش این منطقه و با یک دوربین معمولی در خارتوران گرفته شده که در زیر مشاهده می شود.

3- اظهارات ایشان درباره توقف پروژه حفاظت از یوزپلنگ آسیایی نیز بسیار جای تامل و تاسف دارد، چرا که این پروژه از سال 1380 فعالیت های خود را در 5 زیستگاه آغاز و علی رغم رکود نسبی فعالیت های حفاظتی آن در سال های 85 و 86، هیچگاه توقفی نداشته و بالعکس در سال جاری اقدامات حفاظتی و مطالعاتی خود را در سطح 9 زیستگاه گسترش داده و این مطلب در گزارش ارزیابان بین المللی و ملی این پروژه که طی چند ماه گذشته با سرپرستی آقای دکتر اورس برایتنموزر، رئیس گروه گربه سانان IUCN به ارزیابی آن پرداخته اند با صراحت ذکر شده و این پروژه را به عنوان الگوی پروژه های حفاظتی در خاورمیانه برای نجات گونه های در خطر انقراض مطرح و تلاش های اخیر سازمان را در بازسازی این پروژه ستوده اند.

     

        جناب آقای دکتر کهرم، اگر جنابعالی بواقع دلسوز میراث طبیعی نیاکانمان هستید!! چگونه با اینگونه اظهار نظرات کذب و غیر واقع روح و روان محیط‌بانان و اقشار مختلف زحمت کش این سازمان را که با همه ناملایمات و کاستی ها مشغول حفظ و حراست از طبیعت هستند می آزارید. مگر نه آنست که متخصصین مورد نظر شما جمعیت یوز را در دهه 1370 کمتر از 15 قلاده اعلام کردند و در اوایل سال جاری جمعیت یوز را در حضور خود حضرتعالی بالغ بر یکصد قلاده و بطور رسمی اعلام نموده اند؟ واقعا شما به چه چیز معتقدید؟؟وای به حال قومی که دانایانش شمائید !