وبلاگ شخصی دلاور نجفی حاجی پور

تخریب محیط زیست ایران بس بود !
نویسنده : دلاور نجفی حاجی پور - ساعت ۱٢:۳٧ ‎ب.ظ روز ۱۳۸۸/٤/٢٢
 

روزنامه اعتماد ملی اخیراً یادداشتی از آقای عبدالحسین طوطیائی با عنوان " تخریب محیط زیست بس است" را منتشر کرد که جهت روشن شدن موضوع نه تنها برای جناب طوطیائی بلکه فعالان و دلسوزان عرصه محیط زیست کشور بیان نکاتی را ضروری می دانم .

در این یادداشت آمده است آقای احمدی نژاد :

 به عنوان یک متخصص کشاورزی که در این چهار سال گذشته شاهد فاجعه نابودی پرشتاب منابع طبیعی و محیط زیست در کشور بودم ... چهار سال دوران ریاست جمهوری شما با تخریب شدید محیط زیست ، منابع طبیعی و اراضی کشاورزی محدود این کشور همراه بوده است ... پس من حق دارم که صدای شما برایم تداعی آهنگ دلخراش اره موتوری ها در جنگل های آسیب پذیر و    بی بدیل نظیر شمال و دیگر نقاط ایران باشد ...

وقتی تصویرتان را می بینیم از بین رفتن تالاب بی نظیر انزلی و فرو افتادن درختان پارک جنگلی گلستان برایم تجسم می شود ... آنچه که از طراوات طبیعت کم سبز کشورمان باقی مانده است ، ترسان و لرزان در این چند ماهه اخیر در صفی از نابودی ، چشم به نتیجه انتخابات دوخته بودند تا شاید کس دیگر بیاید و ...

  1. بارها و بارها از دلسوزان محیط زیست کشور شنیده ام که محیط  زیست و حفاظت از آن یک مقوله غیر سیاسی است و ارتباط دادان آن با رویدادهای سیاسی یک فرصت طلبی کاملاً محسوس است.   از روزنامه اعتماد ملی که جز بی اعتمادی خروجی دیگری ندارد و انتظار چندانی نیست و شاید از آقای طوطیایی که علی رغم سعی و تلاشش برای غیر سیاسی قلمداد کردن یادداشت خود اما تاب نیاورده و انتظار خود برای آمدن کس دیگر را کتمان نکره است ، هم . اما از فعالان صادق این عرصه مهم کشور انتظار می رود محیط زیست کشور را از آفت سیاست زدگی مصون بدارند چرا که تاریخ محیط زیست کشور نشان داده است که هر گاه آمیختگی این حوزه با سیاست و حتی روابط خاص اجتماعی صورت گرفته است ، جز آسیب جبران ناپذیر چیزی عاید آن نگشته است .
  2. اگر چه مقوله محیط زیست هیچگاه و در هیچ دولتی چه قبل و چه بعد از پیروزی انقلاب اسلامی اولویت اول کشور نبوده است و شواهد فراوانی برای اثبات غیر قابل انکارآن وجود دارد اما توجه به حجم و نوع تخریب های وارده به محیط زیست کشور ، عملکرد دولت نهم را قابل دفاع تر می نماید . بد نیست آقای طوطیائی تنها توجه اندکی به عملکرد مسئولان کشور و به طور ویژه سازمان حفاظت محیط زیست در دوره 8 ساله اصلاحات بیندازند و آنگاه حجم آن را با دولت نهم مقایسه نماید و هم به افکار عمومی اعلام نماید که چرا در آن دوره احساس هیچگونه خطری نکرده است :

-          تخریب وسیع سواحل در عسلویه

-          تصویب طرح احداث ، آزاد راه تهران- شمال و انجام عملیات در فاز چهارم و تخریب منطقه

-          تصویب احداث جاده در پارک ملی گلستان با امضاء رئیس وقت سازمان

-          تصویب و اجرای سرازیر شدن پساب نیشکر به تالاب شادگان

-          تصویب عبور فیبر نوری از جنگل گلستان

-          تصویب طرح احداث شهر جدید پردیس در منطقه حفاظت شده جاجرود و پارک ملی خجیر

-          تصویب و احداث شهر جدید صدرا در پارک ملی بمو

-          تصویب احداث جاده در پارک ملی لار

-          تصویب و اجرای احداث جاده کنار گذر غرب اصفهان در پناهگاه حیات وحش قمیشلو

-          تصویب و احداث جاده کازرون در منطقه حفاظت شده ارژن و پریشان

-          تداوم  احداث جاده در دریاچه ارومیه

-          تصویب و احداث جاده در بخشی از تالاب انزلی

-          تصویب برداشت آب از دریاچه ارومیه جهت کارخانه کاوه سودا و احداث حوضچه

-          تصویب و اجرای طرح میدان نفتی آزادگان در تالاب هورالعظیم

-          واگذاری بخشی از پارک ملی سرخه حصار به یگان های نظامی

-          اجرای طرح مس سونگون در دل جنگل های ارسباران

-          ایجاد منطقه ویژه اقتصادی امیر آباد بهشهر در کنار منطقه ارزشمند میانکاله

-          تصویب انتقال خط گاز پنجم تهران از دل پارک ملی خجیر

-          تصویر احداث آزاد را تهران – پردیس از منطقه حفاظت شده جاجرود

-          واگذاری دهها معدن در مناطق چهارگانه

این موارد تنها بخشی از کارنامه درخشان دولت اصلاحات در راستای تخریب محیط زیست کشور است و جالب اینکه که در آن ایام افرادی که امروز سینه چاک حفاظت محیط زیست کشورند یا خود در این    تخریب ها شریک بوده و یا مهر سکوت بر لب زده بودند !

3. مصوبات دولت و همچنین تصمیمات سازمان حفاظت محیط زیست در دوره اصلاحات آنچنان شتاب یافته بود که حتی در واپسین لحظات دولت نیز ادامه داشت که از جمله می توان به واگذاری بخشی از منطقه سراج به وزارت نفت ،احداث معدن حرم حضرت امام در پناهگاه حیات وحش موته و موارد دیگری اشاره کرد که در همان ابتدای دولت نهم این مصوبات مخرب لغو گردید . حال باید از جناب آقای طوطیایی سئوال کرد که چرا آن موقع رگ محیط زیستی ایشان نجنبید؟ چرا آن موقع که بنا به دستور جناب آقای هاشمی رفسنجانی دو راس گوزن زرد جهت هدیه به امیر کشور امارات متحده عربی ارسال شد و وی نیز فرستادگان را با اهداء ساعت مچی طلا بدرقه نمود ، هیچ صدایی از کسی بر نخواست؟! و صدها سئوال دیگر که اگر روزی وجدان بیداری برای شنیدن آن حوصله داشت از افشاء آنها دریغ نخواهم کرد.