ما و قرق‌بانهای دربار شاهنشاه

اخیراً در روزنامه همشهری آقای دره‌شوری مطالبی عنوان کرده‌اند که در بخشی از آن آمده است:

"کارهای سازمان متأسفانه اساسی نیست،‌ چون روش درست نیست، باید محیط و پارک را امنکنیم، نه اینکه حصار بکشیم و حیوان را داخل قفس کنیم، ما وقتی حیوان شاخصی رامی‌خواستیم حفاظت کنیم برای آن یک زیستگاه بزرگ انتخاب و حفظ می‌کردیم مثلا وقتیموته برای آهوها حفاظت شد و چند سالی گذشت تعداد آنها از 14 هزار تا بیشتر شد، وقتیتعدادشان از یک حدی بیشتر شد یوز پیدا شد در حالی که هیچ کس سال‌ها بود آنجا یوزندیده بود، شاید سال 55 یا 56 بود، بعد دیدیم بز و پازن و قوچ و میش چقدر زیاد شد،زیستگاه که برای حفاظت حتی یک گونه امن شود همه گونه‌ها می‌آیند. در کویر وقتی یک قسمت عمده را حفاظت می‌کنیم، اولا گیاهان کویری که خاص ایراناست حفاظت می‌شود بعد گونه‌های جانوری و پشت سر آن بسیاری گونه‌ها به خاطر امنیتمنطقه به آنجا می‌آیند، بعضی کارها سال‌ها پیش انجام شده زیستگاه‌های گور کاملامشخص شده، ارزیابی آن زمانی انجام و مطالعات صورت گرفته، یک دید ملی و عام نسبت بهاین سرزمین لازم است، سازمان مسئول این کار است، جزء شرح وظایف سازمان حفاظت ازگونه‌های در خطر انقراض است، مهم‌ترین وظیفه‌ای است که قبلا تجربه شده، زیستگاه گورمشخص است، قبلا آنجا را حفاظت کرده‌ایم، توران نزدیک هزار راس گور داشت، چگونه ؟چرا اکنون ندارد؟ زمانی چه کار می‌کردیم که داشتیم و الان نداریم در حالی که بودجهبیشتری داریم! در کدام جلسه براساس کدام مطالعه و تحقیق و تجربه در مورد گورتصمیم‌گیری شده؟ ما زیستگاهی مثل پارک ملی کویر داریم که تا 10 سال پیش پر از گوربود، زیستگاهی مثل توران، مناطق حفاظت شده 30 ساله ! حالا به جای اینکه پارک‌هایقدیمی را حفاظت کنند، در اسارت تکثیر می‌‌کنند؟"

اما چند مطلب:

1-  سایت تکثیر در اسارت گوزن زرد در سالهای پیش در منطقه میانکتل فارس بوسیله آقای دره‌شوری راه اندازی شد. با این اوصاف که بنا به گفته مرحوم اسدی اولاً پوشش گیاهی آن و ثانیاً توپوگرافی و صخره‌ای بودن آن اصلاً مناسب زیست این گونه نبوده است!

2-  از آنجائیکه قرق‌بانهای دربار پهلوی مناطق را با بیچارگی جوامع محلی حفظ می‌کردند, بعد از انقلاب بنا به روایت برخی افراد در این مناطق به دو جا بیشتر حمله می شد. یکی ساواک و دیگری مناطق حفاظت شده. به نحویکه در همین منطقه موته فقط 400 آهو باقی ماند.

3-  بخدا قسم سایت تکثیر در اسارت گور در گوراب استان یزد را ما راه‌اندازی نکردیم هرچند که دست آنها را می‌بوسیم. چرا که هم‌اکنون سایت گوراب کمک فراوانی به تکثیر این گونه نموده است. اینکه آقایان از برنامه‌های سازمان خبر ندارند, دلیل نبودن برنامه نیست. برای گونه گور ایرانی, طرح مدیریت علمی تهیه شده, 10 مدیر کل سازمان آن را امضا کرده و ...

 

/ 6 نظر / 7 بازدید
دوست

آقای نجفی ما دوست داران و تلاشگران حیات وحش ایران نمی خواهیم دشمن شما و سازمان حفاطت محیط زیست باشیم . آقای دره شوری هم نمی خواهد چون کسانی که به حیات وحش ایران عشق می ورزند دشمنی غیر از دشمنان حیات وحش ندارند. من شما را مقصر نمی دانم که از حیات وحش مدیریت و حفاظت آن چیزی نمی دانید بلکه مقصر می دانیم که بر اساس یک سری اهداف نا مشخص بدون مشورت اساتید برنامه های مدیریتی برای حیات وحش می دهید و اصرار بر توجیه این برنامه ها دارید. لازم می دانم که چند نکته را یاد آور شوم : 1- در رابطه با سایت میانکتل بنده با مرحوم دکتر اسدی که از نوابغ این حرفه هستند موافق ام ولی بد نیست بدانید این سایت نه فقط به خاطر مسائل زیستگاهی بلکه نسبت به شرایط مدیریتی زمان خود مانند نزدیکی به فرودگاه قابلیت حفاظتی مناسب برای معرفی دوباره حیات وحش و ... توسط رییس انجمن گوزن سانان اروپا و تنی چند از اساتید و کارشناسان خبره آن زمان سازمان از میان حدود 15 سایت انتخاب شده در سرار زاگرس انتخاب شد. بهتر است در مورد مسائل حیات وحش چنین روز قضاوت نکنیم . 2- با شما هم عقیده ام که در زمان پهلوی حفاظت برای طاغوت بود و توجهی به جوامع محلی نمی ش

دوست

ادامه 2 - اما باید بدانیم که بنده بعد از این در اکثر مناطق کشور کار کرده ام باید بگویم وضعیت هم اکنون ما وخیم تر است چون مواردی را در پی سهل انگاری های بعد از انقلاب از دست داده ایم که دیگر برگشتی ندارد حتی اگر همین امروز نیز به خودمان بیاییم . می توانم به جرات به گویم که در هیج یک از مناطق نتوانستیم از مشارکت مردم استفاده کنیم . 3- در مورد برنامه حفاظتی و مدیریتی شما برای گور خر ایرانی باید اول بگویم که از مصاحبه شما با خبرنگاران کاملا مایوس شدم وقتی یکی از بلند مرتبه ترین ارکان سازمان محیط زیست از عدم وجود توانایی در حفاظت از حدود یک میلیون هکتار مجموعه حفاظتی توران سخن می گوید کاملا مایوس کننده است چون این حداقل وظیفه سازمان است در ضمن همه کارشناسان حیات وحش می دانند حفظ گونه بدون حفظ زیستگاه آن شوخی بزرگی است که الان بر سر گوزن زرد آمده این ایده ها در پی تئوری "حیات وحش در قفس راه حلی برای توسعه نا پایدار" است . من آن برنامه حفاظتی که 9 مدیر کل امضا کرده اند مطالعه کرده ام مطمئنم هر کدام آنها از حفاظت حیات وحش چیزی می دانستند آن را امضا نمی کردند مگر برای بقا بر سر سمت خود.

دوست

ادامه بهتر است بدانیم سایت های که فنس کشی می شوند برای معرفی گونه ها به دیگر زیستگاه ها نه برای مدت طولانی که فقط برای آشنایی گونه با زیستگاه جدید است چون گونه ای مانند گور ممکن است به زادگاه خود برگردد . بعد از 3 ماه حداکثر با تدابیر حفاظتی باید به وحش معرفی گردد وگر نه در طول مدت زیادی که فنس هستند دچار درون آمیزی شده و دیگر به درد معرفی به وحش نمی خورند الان سایت گوراب یک سایت از دست رفته است . بدون برنامه بلند مدت تمامی این برنامه ها فقط نمایش است . همانطور که با رفتن آقای دره شوری از سازمان سایت میانکتل که الان 160 هکتار است با برنامه بلند مدت قرار بود به 1200 هکتار افزایش پیدا کند که پس از چندین سال که 3 طرف فنس در همان زمان فنس کشیده شد اما به خاطر تعارض با زمین های مردم یک جهت ماند که هنوز کشیده نشده . و الان خانواده گوزن زرد میانکتل دچار درون آمیزی و مشکلات زیادی ایست همچون گورهای بیمار گوراب .

شهشهان

سلام قربان! بخش ارسال نظرات مطالب بعدیتون غیر فعال بود، گفتم اینجا بنویسم. راستی چرا غیر فعالن؟ از حرفهای تلخ خوشتون نمیاد؟! بعد از مدتها نوشتین خیالمون راحت شد؛ گفتیم رفتید انزلی یا گلستان به پروژه های جاده سازی کمک کنین بنده خدا ها کارشون زمین نمونه!

مزدک دربیکی

سلام آقای دکتر تبریک میگم. با توجه به سابقه دست اندرکاران سازمان محیط زیست جالبه که یک مسئول خیلی راحت نظراتش رو در وبلاگش می نویسه. امیدوارم بقیه هم در بیان دیدگاه خودشون کمی رو راست تر باشن. موفق باشید

شاهرخ جباری

پیشنهاد می شود پیام ها را فعال کنید هم به غنای بحث کمک می کند هم نشانه ظرفیت صاحب وب است . مثلا" در مسئله ارائه وضعیت به داووس شاید کسانی باشند که اطلاعات خوبی از نحوه اقدام آنان داشته باشند . در ثانی چیزی که عیان است ...